- baba (= mama en papa tegelijk), zegt hij ook alleen nog maar als hij uit zijn bed wil;
- kijkis (= kijk eens), en dan wijst hij met zijn vingertje naar iets;
- oh, als er iets valt of als er iets gebeurt;
- dada, en dan heel stoer die arm en dat handje omhoog;
- en sinds enkele dagen kan hij ook neen schudden, dat is dan ook zijn antwoord op elke vraag.
ondanks zijn beperkte woordenschat zwijgt Tore bijna nooit. hij heeft - net als Tristan destijds - een eigen brabbeltaaltje ontwikkelt dat niemand kan verstaan. hij is er nochthans van overtuigd dat hij verstaanbaar is. je kan dat taaltje het beste vergelijken met het gebrabbel van dat doorzichtige mannetje dat af en toe in Tik Tak verscheen (je weet wel, dat mannetje dat de kleur aannam van het drankje dat hij dronk). dan wel in een andere toonhoogte en in een vertraagde versie.
1 opmerking:
Ik vind echt tof dat ik zo af en toe eens iets kan lezen over mijn petekindje en zijn broertje. En da schrijftalent zijt ge precies toch nog ni echt kwijt! Liefs, meter Sara
Een reactie posten