Tristan toch

wat een rustig woensdagje ging worden is een dag om nooit te vergeten geworden.
Tristan is deze morgen uit zijn bed gestrompeld, kon op zijn linkerbeen niet steunen en had veel pijn. mama wist helemaal niet wat ze er moest van denken. komedie om niet naar school te moeten? deed hij neefje Bjorn (net een vlekje laten wegsnijden op zijn voet) of tante Sara (voet int gips) na? of had hij echt pijn?
toch maar naar 't school gebeld dat hij er niet ging zijn vandaag en toch ook maar in de namiddag een afspraak bij de huisarts gemaakt. zo kon ik hem ook in de voormiddag nog gadeslaan. het bleek alleszins geen komedie te zijn, niets kreeg hem te been, ook zijn favoriete bezigheid (stofzuigen) niet. hij kreeg in de loop van de voormiddag ook nog koorts waardoor ik zeker was dat er toch iets scheelde.
de huisarts stuurde ons meteen door naar spoed in UZ Brussel want zij vreesde voor een heuparthritis. rond 16u op spoed aangekomen en drie dokters en een echo later kwamen we rond 20u30 terug thuis, mét onze mankepoot gelukkig (mama had haar al een beetje voorbereid op een verblijf op pediatrie).
het is voorlopig bij een geïrriteerde (ontstoken) heup gebleven waardoor hij zijn been niet kan gebruiken. veel rusten dus (geen probleem want hij stapt toch niet op zijn been) en 3 dagen Junifen tegen de ontsteking en de koorts. de pijn zou spontaan moeten overgaan en kan simpelweg van een verkoudheid voortkomen (komt blijkbaar vaak voor bij 3-jarigen???).
ter controle moeten we vrijdag nog eens naar ortho en hopelijk is tegen dan de pijn al veel minder of zelf weg.
Tristan kan dus deze week niet meer naar school en mama blijft bij hem natuurlijk. ik ga hem eens goed verwennen en waarschijnlijk ook nog veel met hem rondzeulen.