gisterenmorgen, we zaten allevier voor de verandering eens ruim op tijd aan de ontbijttafel. Tristan had dus alle tijd om rustig zijn boterhammen op te eten. net dan eet hij natuurlijk op zijn traagst. ik porde hem steeds aan om te bijten van zijn boterham maar steeds had hij een antwoord klaar: "ik ga eerst eens drinken van mijn chocomelk" of "nu ga ik eerst mijn mond afkuisen" om te eindigen met "mama, ik moet eerst pipi doen" en zo geschiedde. hij bleef wat lang weg naar mijn goesting dus ging ik hem op de wc ook nog eens porren.
"Tristan, als je nu niet komt eten dan zijn we straks weg en heb je niets gegeten he?"
waarop Tristan heel rustig: "maar mama, je moet daarvoor toch niet boos worden?"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten