slow kids

Carl Honoré schreef een anti-opvoedboek, het is eens iets anders, 'Slow kids. Waarom voeden wij onze kinderen op tot ze erbij neervallen?'

'Dat de Nederlandse uitgave van het boek een Engelse titel heeft, is niet toevallig. Het sluit aan bij de trend naar vertraging en authenticiteit, die zich ook uit in begrippen als 'slow food' en 'slow sex'. Zelf heeft hij die beweging mee op de kaart gezet, met het boek Slow, dat vijf jaar geleden uitkwam en wereldwijd een bestseller werd.'
meer hierover op http://www.carlhonore.com/

hieronder kan u enkele fragmenten vinden van een interview met hem dat ik las op http://www.destandaard.be/ op 03/04/2009:

'We willen van onze kinderen superkinderen maken. Opvoeden is productontwikkeling geworden.'

'Volgens de wetenschap kunnen kinderen op heel jonge leeftijd elke taal leren. Maar dan moet je die talen wel intensief, gedurende minstens een derde van de tijd, horen. Kennis is een goede zaak, maar het wordt gevaarlijk als je maar een beetje kennis hebt. Het brein van een kind is geen mechaniekje, waar uitkomt wat je er zelf in hebt gestopt. De beste manier om jonge hersenen te stimuleren blijkt trouwens het spel te zijn. Laat de kinderen spelen, alleen en met elkaar, en laat ze zo hun fantasie en hun sociale vaardigheden ontwikkelen. We moeten terug naar de basics: spelen in de zandbak.'

'We hebben nu minder kinderen en besteden daarom meer aandacht aan elk kind. Ouders zijn ouder geworden en pakken opvoeding aan zoals hun werk: ze professionaliseren de taak, als het ware. En de consumentencultuur leert ons dat alleen het beste goed genoeg is: we willen het beste huis en de beste vakantie en de mooiste tanden. En we willen ook het beste kind.'
'En daarom moet het van jongs af getraind worden: voetballen mag geen vrij spel meer zijn, nee, het moet nu in club- en competitieverband. Schoolkinderen worden van de ene naar de andere buitenschoolse activiteit gebracht zodat ze toch zeker ál hun talenten ontwikkelen. En ze moeten absoluut naar de beste school.'

'Als we onze kinderen te zeer bij het handje houden, worden ze pas bang. Dan krijg je het fenomeen van de universiteitsstudenten die hun moeder meenemen naar de deliberatie. Er zijn zelfs bedrijven die me verteld hebben dat ouders meekomen als hun volwassen kinderen solliciteren.'

dat boek wil ik precies wel eens lezen en is dus besteld.