zo gezegd zo gedaan. ik heb het eens laten nakijken dat staartbeen van mij. woensdag liet ik een RX nemen, deze avond vernam ik de uitslag bij de huisarts. er is een wervel van mijn staartbeen verschoven. ze vond dat heel raar, dat had ze nog nooit gezien. het lijkt alsof ik er een serieuze klop op gehad heb maar dat zou ik me zeker herinneren. hoogstwaarschijnlijk is dit nog een gevolg van mijn twee bevallingen. ik weet toch dat ik al niet meer deftig op een fiets kon zitten sinds ik van Tristan was bevallen. en na allebei de bevallingen heb ik het ongelooflijk moeilijk gehad om terug deftig te gaan zitten, het duurde weken eer ik terug op een harde stoel kon zitten. en iedereen bleef maar zeggen dat dat normaal was na een bevalling. NIET dus.
en nu? 10 dagen Brexine nemen om een eventuele ontsteking weg te nemen en een doorverwijzing natuurlijk. met de vrees dat er niets aan te doen is, wat ik al dacht. ik ga voor de zekerheid op het werk nog eens naar een fysio en verder ga ik mijn heil terug gaan zoeken bij Philippe, de osteopaat die me 3 jaar geleden redde met huilbaby Tore.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten