ruim de drie jaar gepasseerd, de potjes zijn helemaal verdwenen, de ongelukjes nog niet. er zijn weken dat er helemaal niets gebeurd, maar er zijn er ook met 3 ongelukjes op een dag.
en steeds ... maar dan ook steeds ... uit luiheid. te ver in de tuin aan het spelen en dan maar in die broek doen, das makkelijker (het boomplassen wil namelijk nog niet zo goed lukken bij Tore, dan kan je hem net zo goed onmiddellijk een verse broek aandoen). niet willen stoppen met spelen en dan weer maar in die broek doen, das sneller. of gewoon geen goesting ... in die broek, das leuker (?). 's nachts draagt hij natuurlijk nog een pamper ... maar als hij dan 's morgens wakker is, doet hij zijn eerste plasje toch nog effe snel in de pamper ... voor mama het ziet ... veeeeel makkelijker dan op de wc.
nog staaltjes van Tore's luiheid: één wolkje kleuren ipv twee (het andere doe ik 'vanmorgen' wel), "mama helpen?" (wanneer hij geen goesting heeft om te eten), "mama dragen?" (als hij geen zin heeft de trap op te lopen, zowat elke dag) en geen volzinnen maken dus.
een echt kakkenest dus ... liever lui dan moe ... echt zijn motto.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten