maandag 11 april 2011

zomaar ineens

wellicht wist hij het zelf al langer, hij had het ons al gezegd, we geloofden hem niet. toen hij deze avond maar bleef zagen om de zijwieltjes van zijn fiets te halen, deden we dat dan maar. en zomaar ineens ... weg was hij ... en we hebben het hem niet moeten leren ... Tristan fietst op 2 wielen ...
zelf vond hij het niet zo bijzonder ... "ik kon dat al hoor mama!" ... ik daarentegen was apetrots!

Geen opmerkingen: