ik mocht afgelopen nacht in mijn eigen bed doorbrengen. Johan nam de wacht in het ziekenhuis even over. samen met Tristan in één bed bleek al gauw even vermoeiend als in een uitklapbed in een veel te warme ziekenhuiskamer. en zo geschiedde. wij sliepen de wekker voorbij. om 8u15 schoot ik wakker. dat gingen we nooit meer halen en dat deden we ook niet.
ik: "Tristan, mama zal aan de juf wel zeggen dat het haar fout is!"
Tristan: "maar mama, 't is eigenlijk ook een beetje mijn fout hoor, ik heb ook zo lang geslapen!"
(we kunnen het maar gehad hebben:))
Geen opmerkingen:
Een reactie posten