Tristan en ik hebben griep. we liggen al heel de dag in de zetel. in pyjama, met sjaal, dikke sloffen, een paar fleecekes, ... om de zoveel tijd komen we er eens uit voor het meten van de temperatuur, we nemen ons een Dafalgan en wat Nurofen, en dan kruipen we er terug in. we eten zo goed als niets, we drinken zoveel als kan. Tristan is gelukkig ne plantrekker. hij gaat er geweldig goed mee om.
Tristan: "dat heb ik al gezien mama" (op het nieuws van de elfstedentocht die dan toch niet door gaat)
ik: "ja we liggen ook al heel de dag in de zetel voor de tv"
Tristan: "ja, en morgen weer van 't zelfde!"
1 opmerking:
nog veel sterkte!!
groetjes van iedereen!
Een reactie posten