buiten de woordjes die Tore eerder al kon (post 3 september) zegt hij nu toch ook al even:
mama en papa i.p.v. baba voor alletwee;
boepa oftewel boem pataat;
hopla;
bumba;
tei oftewel trein;
autn oftewel auto;
en ook bij tractor en vrachtwagen gebruikt hij steeds dezelfde klanken maar dat valt nog niet te noteren;
ba oftewel bal;
woef woef oftewel hond;
kie oftewel Mickey, de hond van oma en opa Herne;
kaka en dat zelfs als er kaka in zijn pamper zit (en soms ook niet).
en hoewel hij nog altijd niet veel zegt, verstaat hij wel al alles wat mama hem vraagt:
'ga eens op je rug liggen?';
'beentjes omhoog';
'waar is Tore zijn neus?' en dan wijst hij heel fier naar zijn kaak of steekt zijn vinger in zijn neus;
'wil Tore een koekje?', gevolgd door een spurt naar de koekenkast;
'wil Tore bumba kijken?', dan kruipt hij in de zetel;
'zijn we weg?', gevolgd door een nog grotere spurt naar zijn kapstokje, hij neemt zijn jas en begint heel hartelijk te lachen; alst maar van weggaan is he?; just de mama.
maar ook begint hij te wenen en tegen te spartelen als mama zijn slaapzak nog maar vastneemt, hij weet dat hij dan naar zijn bedje moet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten