tijdens het rustmoment van onze boswandeling (Tore was moe of wat had je gedacht) in het Raspaillebos:
Tore: "en het begint met een t"
papa: "tak"
Tore: "neen"
papa: "twijg"
Tore: "neen"
mama: "tafel" (nvdr. we zaten immers aan een picknicktafel)
Tore: "neen, ik ga het zeggen nu"
mama: "ja, zeg het maar"
Tore: "een hekje"
2 opmerkingen:
Grappig!! Typisch Tore!
ja, geweldig he? en dan lag hij dubbel van het lachen.
Een reactie posten